Nieuwsbrief januari 2026 – Ubbens Art Advisory

Beste kunstliefhebber,

Op het ogenblik is mijn blik gericht op de onstuimige oceaan. De rauwe golven beuken op de ruwe rotsen en jagen het wilde zoute water over de boulevard die van Estoril naar Cascais kronkelt. Het is een ideale plek voor contemplatie en reflectie op afgelopen jaar en vooral op de nabije toekomst. Ubbens Art bestaat in 2026 alweer 10 jaar. Ik kan het zelf nog nauwelijks geloven. Time flies.

Het was een mooi, inspirerend en succesvol decennium. Na dertig jaar Christie's droomde ik ervan om eigen baas en ondernemer te worden: kunsthandelaar in 19e en 20e-eeuwse kunst. De gelegenheid om voor mezelf te beginnen deed zich voor, en Ubbens Art was geboren. Ik kan wel zeggen dat het gelukt is maar of ik het kan, of ik in hart en nieren een waarachtig entrepreneur ben, wie zal het zeggen? Zelf twijfel ik daar regelmatig aan.

Mijn tweede lustrum wil ik graag vieren met de verzamelaars, veilingmedewerkers, collegae, museummensen en vrienden die mij al die jaren gesteund hebben door mee te denken, aankopen te doen, advies te geven, te luisteren en aardig te zijn. "Complimenteren om te motiveren", leerde ik ooit. Dankzij de kunst die mijn smaak en stijl weerspiegelt, waarvan ik vreselijk gelukkig en opgetogen word, maar zeker ook vanwege de overwegend positieve reacties van deze mensen, heb ik een geweldige 10 jaar als kunsthandelaar/bemiddelaar gehad.

Verkocht in 2025:
Ubbens Art kende vele hoogtepunten in 2025, zoals verkopen aan musea en collectioneurs in binnen- en buitenland. Het is moeilijk kiezen. Hierbij twee verkochte werken.

Waar kleine meesters groot in zijn
En nu op naar tenminste een volgende 10 jaar. Ik heb er vreselijk veel zin in.
Hoe nu verder? Wat zal de toekomst brengen?
Ik blijf in ieder geval trouw aan de formule van kleine maar fijne werkjes.

Op 22 januari 2025 vraagt Kate Brown, hoofdredacteur van Artnews, zich in een online artikel af 'Why is small art so big right now? Smaller paintings and sculptures are everywhere. What's behind the shift?' Ze verwees onder andere naar de tentoonstelling van David Zwirner in New York, waar kleine werken van de Deense kunstenaar Vilhelm Hammershøi (1864-1916) met zijn huiselijke taferelen te zien waren. Ze noemde het een trend van "maximale intimiteit". En dit kan ik uit eigen ervaring beamen. Mijn wandjes met gekke, afwijkende en onderscheidende werkjes sluiten daar in sfeer naadloos op aan.
Volgens haar heeft deze trend evident te maken met de huidige zoektocht naar 'inherent delicacy and mystery in images', die 'intimately engaged' zijn. En zeker ook met de plaatsbaarheid ervan en het feit dat je dichterbij moet komen om ze goed te kunnen bekijken: zeg maar het genot van de ultieme detaillering. Tenslotte wil uiteindelijk iedereen continu van zijn kunst kunnen genieten, en er mee kunnen leven. Living with Art.

Wat ook niet helpt zijn de huidige extreem hoge kosten voor opslag en transport van grote schilderijen en beelden. Relatief kleinere en betaalbare schilderijen zijn een stuk gunstiger aan te schaffen in tijden van economische en politieke onzekerheid. En je kan er nog meer van ophangen ook.

Licht: een andere tendens
In het artikel 'Letting in the Light' in de Financial Times van 10/11 januari jongstleden, schreef Enuma Okoro over het gebruik van licht in schilderijen, zoals in John Singer Sargent's Carnation, Lily, Lily Rose uit 1885/86, dat nu in Tate Britain te bewonderen is. Dit is trouwens een van mijn favoriete schilderijen. Okoro beschrijft hoe je blij en opgewekt kunt worden van dat licht. Het kan goddelijk en spiritueel licht zijn, of voortkomen uit vuur, bliksem of zonsondergang, indirect licht, tegenlicht en natuurlijk het licht van straatlantarens. Als het maar straalt.

En nogmaals, dit alles vindt plaats in het kader van de onzekere, duistere en donkere tijden die nog op ons afkomen.
Zo krijg je vanzelf, als een reactie op een actie, een zucht naar kleur, licht, afwijkend en vreugdevol. Kortom men wil meer liefde in schilderijen als tegenhanger van een naargeestige nabije toekomst zien.
Ik blijf zoeken naar positioneerbare werken met een idiosyncratisch en zelfs een beetje maf beeldmotief. Mijn nieuwe opdracht is het tonen van zonnige schilderijen en werken op papier met een glimlach en een knipoog naar een opgeruimde toekomst. Daar droom ik van.

Arrivals; een selectie